POŚLIZG

czekając na Godota

- No to idziemy? – pyta jeden.
- Chodźmy – odpowiada drugi.
I stoją dalej.

Jak u Becketta.
Rozsiądźmy się zatem wygodnie, zdejmijmy przyciasne buty, upajajmy się litościwą nadzieją na nadejście zmian i nadal nic nie róbmy.